KoffieBlog

Toen ik nog studeerde (dat klinkt als héél lang geleden, maar zo is erg is het nu óók weer niet) kon je op de universiteit een kopje koffie uit een automaat halen voor 35 cent. Dan moest je niet verwachten dat je de beste koffie ter wereld kreeg, maar als student was alles toch mooi meegenomen. ‘Echte’ koffie uit het café van de universiteit kwam toch al ver boven de euro. Dat leek, hoe erg ik ook aan goede koffie hecht, toch erg op verspilling.

Maar het zou zomaar kunnen dat zelfs die 2,50 die je in de horeca betaalt voor een kopje koffie, waarvoor zo’n meisje alleen maar op een knopje hoeft te drukken, straks niet meer haalbaar is. Ik las namelijk laatst het nieuws dat koffie schaars wordt. Het wordt te veel gedronken, de vraag is te groot, en door klimaatverandering groeit er minder. En dus wordt het duurder.

Gelukkig studeer ik niet meer, heb ik een baan, en wil ik best betalen voor een kopje zwart goud, maar er zijn natuurlijk grenzen. De wereldbevolking groeit, de koffieproductie kunnen we niet voor eeuwig oprekken, en ik ben dan ook wel weer zo iemand die vindt dat de boeren een goede prijs voor hun koffie moeten krijgen. Ik stel dus voor dat het ieder voor zich wordt. Het recht van de sterkste moet maar gaan zegevieren. En dan verwacht ik onvoorziene krachten in mezelf te ontdekken. Niemand komt tussen mij en mijn koffie.

Om de prijzen nog een beetje in toom te houden zal het op rantsoen moeten. Ik stel me zo voor dat winkels een dagvoorraad hebben, en dat koffie is weggelegd voor de lucky few die als eerste voor de deuren van de winkel staan te trappelen. En dan is het rennen geblazen, zo rond een uur of acht, als de deuren van de plaatselijke grootgrutter worden geopend door een te langzame zestienjarige.

Ik zie het al voor me. Na hordes zombies met een koffiegebrek getrotseerd te hebben ben ik degene die een pak koffie uit een sterk gerantsoeneerde voorraad te pakken heeft weten te krijgen. Na het betalen van een godsvermogen zit ik thuis met een vers kopje koffie.De geur komt me tegemoet, en ik denk aan de goede oude tijd. En dan zal ik me afvragen: hoe zou het op de universiteit zijn?

Want als er één wereld is die volledig op koffie draait, dan is het die van de wetenschap.

Meer Blogverhalen